ကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-မဟာ-ဇာတ်တော်

ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ-မဟာ-ဇာတ်တော်

နိဒါန်း

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ရဟန်းတို့၏ လျှောက်ထားချက်အရ သဒ္ဓမ္မသစ္စာတရားကို မသိကျွမ်း၊ မယုံကြည်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား အကြောင်းပြု၍ အတိတ်ဝတ္ထုကို ဤကုက္ကုရ-ကုက္ကရ-မဟာ-ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

အကြောင်းအမျိုးမျိုး

အလောင်းတော်မြတ်သည် ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ မင်းပြုတော်မူသည်။ ထိုမင်းကား သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ သို့ရာတွင် သဒ္ဓမ္မတရားကို နားမလည်သော မင်းချင်းတစ်ဦးကား မင်းကြီး၏ သီလ၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့ကို မယုံကြည်၊ စွပ်စွဲပြစ်တင်လေ့ရှိသည်။ ထိုမင်းချင်း၏ အမည်ကား ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ မည်၏။

တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် မုဆိုးအသွင်ကို ယူ၍ တောသို့ဝင်ကာ သားကောင်ဖမ်းစားလျက် ပြန်လာတော်မူသည်။ ထိုစဉ် ကုက္ကုရ-ကုက္ကရသည် မင်းကြီးကို မြင်သော်၊ အံ့ဩတုန်လှုပ်ကာ မင်းကြီးအား လျှောက်ထားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးကား မင်းမြတ်ဖြစ်လျက် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဤသို့သော မုဆိုးအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ တောသို့ဝင်ကာ သားကောင်ဖမ်းစားတော်မူရပါသနည်း။ အရှင်မင်းကြီး၏ အပြုအမူသည် အလွန်ပင် မှားယွင်းနေပါ၏။"

မင်းကြီးသည် ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ မိမိ၏ အတိတ်ကံကို အောက်မေ့တော်မူသည်။

"အို-ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၊ ငါကား အတိတ်ကံကြောင့် ဤသို့ ပြုမူရခြင်းဖြစ်သည်။ ငါကား ရှေးဘဝက မုဆိုးအဖြစ်နှင့် မွေးဖွားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဘဝက ငါကား မုဆိုးဘဝနှင့် ပတ်သက်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ရသည်။ ယခုဘဝတွင်ကား ငါကား မင်းအဖြစ်နှင့် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ငါကား မုဆိုးဘဝ၏ အကျင့်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ ပြုမူရခြင်းဖြစ်သည်။"

ကုက္ကုရ-ကုက္ကရသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်လည်း နားမလည်၊ မယုံကြည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ စကားသည် အလွန်ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှချေသည်။ အတိတ်ဘဝနှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာကို မည်သို့ သိရှိတော်မူပါသနည်း။ အရှင်မင်းကြီး၏ စကားကို ငါကား မယုံကြည်။"

မင်းကြီးသည် ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၏ မယုံကြည်မှုကို သိတော်မူသော်၊ မိမိ၏ ဘဝအကြောင်းအရာကို အထင်အရှား ပြောပြတော်မူသည်။

"အို-ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၊ ငါကား ရှေးဘဝက မုဆိုးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ငါကား အလွန်ပင် သနားကြင်နာတတ်သော မုဆိုးဖြစ်၏။ ငါကား သားကောင်ဖမ်းစားသော အခါတွင်လည်း သနားကြင်နာစွာ ပြုမူသည်။ သို့ရာတွင် အတိတ်ဘဝ၏ အကျင့်ကိုကား မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ ပြုမူရခြင်းဖြစ်သည်။"

အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာပုံ

ထိုအခါ ကုက္ကုရ-ကုက္ကရသည် မင်းကြီး၏ အကြောင်းအရာကို နားထောင်သော်၊ မိမိ၏ အတိတ်ဘဝကို အောက်မေ့တော်မူသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ ငါကား အတိတ်ဘဝ၏ အကြောင်းအရာကို အောက်မေ့တော်မူသည်။ ငါကား ရှေးဘဝက မုဆိုးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ငါကား မုဆိုးဘဝနှင့် ပတ်သက်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ရသည်။ ယခုဘဝတွင်ကား ငါကား မင်းအဖြစ်နှင့် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ငါကား မုဆိုးဘဝ၏ အကျင့်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ ပြုမူရခြင်းဖြစ်သည်။"

မင်းကြီးသည် ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။

"အို-ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ၊ ငါကား သင်၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ သင်ကား ငါကား နားလည်တရားကို သိရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။ ငါကား သင်၏ အပြုအမူကို နားလည်သည်ဖြစ်၍၊ သင်ကား ငါကား နားလည်တရားကို သိရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။"

အဆုံးသတ်

ထိုနေ့မှစ၍ ကုက္ကုရ-ကုက္ကရသည် မင်းကြီး၏ အပြုအမူကို နားလည်တရားကို သိရှိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၏ အပြုအမူကို မစွပ်စွဲပြစ်တင်တော့ချေ။ မင်းကြီးလည်း သဒ္ဓမ္မတရားကို ကျင့်သုံးလျက် မင်းအဖြစ်ကို ချမ်းသာစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူသည်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဤဇာတ်တော်ကို ဟောတော်မူပြီးသော်၊ ရဟန်းတို့အား မိန့်တော်မူသည်။

"ရဟန်းတို့၊ ထိုအခါက ကုက္ကုရ-ကုက္ကရ မည်သော မင်းချင်းကား ယခုအခါ ဒေဝဒတ် မည်၏။ အလောင်းတော်မြတ်ကား ယခုအခါ ငါဘုရား ဖြစ်ပေသည်။"

ဓမ္မအနှစ်သာရ

အတိတ်ဘဝ၏ အကျင့်ကို ယခုဘဝ၌ မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို လျစ်လျူမရှုသင့်။ အခြားသူတို့၏ အပြုအမူကို မစွပ်စွဲပြစ်တင်မီ၊ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။

ဘုရားလောင်း၏ ပါရမီ

သီလပါရမီ